باید از فقدان گل، خونجوش بوددر فراق یاس، مشکی پوش بودیاس ما را رو به پاکی می بردرو به عشقی اشتراکی می بردیاس یک شب را گل ایوان ماستیاس تنها یک سحر مهمان ماستبعد روی صبح، پرپر می شودراهی شبهای دیگر می