نامه شهید فواد شکر به دخترش خدیجه:

«ابنتی الحبیبه خدیجه اللطیفه، اقرای بقلبک الطیب سیره طیب صنعته الصلاه و الدعاء و القرآن و المسجد و اطلق العنان للسانک لاستغفار کما کان یفعل دوماً فقد کان یعتبر نفسه مقصرا دوماً...»

دختر عزیزم، خدیجه نازنینم، با قلب مهربانت تاریخ خیری را که با دعا و قرآن و مسجد آفریده شده است بخوان او مانند همیشه زبان خود را برای طلب بخشش آزاد کرد، زیرا همیشه خود را سهل انگار می‌دانست.