اقدامات امیرکبیر:

۱. لغو لقب های طولانی و بی معنی، و اکتفا به کلمه ی جناب، حتّی نسبت به مقام  صدارت.
۲. منع رشوه خواری، و برقراری  حقوق ثابت برای مأموران دولت.
۳. فرستادن شاگردانی به اروپا، برای کسب مهارت ها و دانش های جدید.
۴. استخدام معلّمان استادان  خارجی، به ویژه از کشورهایی غیر از انگلیس و روس.
۵. ترجمه ی کتاب، نشر روزنامه.
۶. تأسیس مدرسه ی عالی در تهران و ارائه ی طرح مدرسه ی دارالفنون؛ که پس از  برکناری او شروع به کار کرد.
۷. جلوگیری از دخالت نمایندگان خارجی در امور داخلی ایران.
۸. دفع فتنه ی سالار در خراسان، و فرقه ی بابیّه.
۹. تقویت ارتش ملی کشور.
۱۰. تلاش در جهت استقلال اقتصادی و توسعه ی صنعتی ایران